Εδώ, αναπτύξαμε ένα βιοφυσικό, ατομικό μοντέλο διασποράς προνυμφών για να αξιολογήσουμε την επίδραση της ωκεανογραφικής μεταβλητότητας και των βιολογικών χαρακτηριστικών (δηλαδή, ημερήσια κάθετη μετανάστευση προνυμφών (DVM) και ανάπτυξη προνυμφών εξαρτώμενη από τη θερμοκρασία (PLD)) στην επιτυχία πρόσληψης, την απόσταση διασποράς και τα πρότυπα παράκτιας συνδεσιμότητας. Επιλέξαμε δύο είδη που εκμεταλλεύονται οι αλιείς της Χιλής: Loxechinus albus (20 ημέρες PLD) και Fissurella latimarginata (5 ημέρες PLD).

Μια ανάλυση ευαισθησίας χρησιμοποιήθηκε για να εξεταστεί η επίδραση των εγγενών (DVM και PLD) και εξωγενών διαδικασιών (βάθος απελευθέρωσης, γεωγραφικό πλάτος και χρόνος). Η τοποθεσία και ο χρόνος απελευθέρωσης εξήγησαν αντίστοιχα (α) 24,30% και 5,54% (F. latimarginata) και 34,8% και 4,19% (L. albus) της μεταβλητότητας που παρατηρήθηκε στην επιτυχία πρόσληψης και (β) 23,80% και 6,94% (F. latimarginata) και 26,10% και 19,60% (L. albus) της μεταβλητότητας που παρατηρήθηκε στην απόσταση διασποράς.

Οι περισσότερες προσλήψεις σε τοπικούς πληθυσμούς ήταν αλλόχθονες, παρουσιάζοντας χαμηλά επίπεδα αυτο-πρόσληψης και τοπικής διατήρησης, συμπεριλαμβανομένων ειδών με μικρή PLD. Παρόμοια γεωγραφικά πρότυπα ισχύος πηγής και προορισμού παρατηρήθηκαν και στα δύο είδη, δείχνοντας ένα γεωγραφικό μωσαϊκό πηγών και καταβοθρών πληθυσμών με σχετικά υψηλότερη σημασία προς την βόρεια περιοχή της μελέτης. Τα ευρήματά μας μας επιτρέπουν να προσδιορίσουμε τους κύριους καθοριστικούς παράγοντες της επιτυχίας πρόσληψης και της απόστασης διασποράς για δύο σημαντικά εκμεταλλευόμενα είδη στη Χιλή.